نوشته های پژوهنده

من همیشه وبلاگ علیرضا شیرازی مدیر بلاگفا رو میخونم، به خلاقیت این آدم و بلاگفاش علاقه دارم و از اول وبلاگنویسی تصمیم گرفتم از این سرویس وطنی قابل قبول جای دیگه نرم؛ اما هر چند وقت یکبار وقتی بلاگفا بازی درمیاره (مثل همین هفته) به سرم میزنه بیخیال تلاشهای داخلی و ابتکار و جوانی و خودکفایی و همه مفاهیمی از این دست بشم و مهاجرت کنم به وردپرس.

همونطوری که خیلی هاتون میدونید من و علی مجیدی پسر آقای مجید مجیدی کارگردان معروف، از دوره دبیرستان دوست هستیم و اصطلاحا رفیق فابریک محسوب میشیم. امشب زنگ زد و ماجرای اون سخنرانی آتشین پدرش رو و مسایل بعدی که پیش اومد از جمله افراد مختلف که تماس گرفتند و به خاطر این کار ازش تشکر کردند (+ و +) رو دوباره برام تعریف کرد (همش رو خودم قبلا خونده بودم!)

اما قسمت جالب ماجرا این هست که گفت دیشب پدرش، آقای مجیدی، خوابی دیده و شدیدا آشفته شده و بعد از نوعی عذاب وجدان، تصمیم گرفته که بحث الفاظ و معانی تجربه نبوی و الهام وحیانی رو دربست به آیت الله سبحانی و دکتر سروش واگذار کرده و در قبال مطالب غیر کارشناسانه گفته شده از آقای سروش عذرخواهی کند!
اینجور که علی گفت مجید مجیدی نامه ای هم تهیه کرده که بعد از اتمام تعطیلی ها توسط خبرگزاری ها چاپ میشه. گفتم بگم که شما هم بدونید!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
بعد از تحریر: همانطوری که دوستان در کامنت گفتند این پست اساسا خالی بندی بود، به حساب سیزده فروردین یا اول اپریل میتونید بگذارید!

چند روز پیش یکی از دوستان یک فایل صوتی برام فرستاد که احتمالا از یک مراسم مربوط به هنرمندهاست (اگر کسی اطلاعاتی داره که مراسم چی هست کامنت بگذاره، من فقط متوجه شدم مجریش امیرحسین مدرس هست و شاعر هم خلیل جوادی). خیلی به دل میشینه؛ گوش کنید: محکمه الهی!


ا